Konkluzja

KONGRES GREEN POWER 2010 to już druga edycja międzynarodowego wydarzenia poświęcona tematyce Odnawialnych Źródeł Energii (OZE). Tegoroczne wydarzenie odbyło się w Warszawie 6-7 października 2010 i spotkało się z dużym zainteresowaniem przedstawicieli rządu, biznesu, nauki oraz administracji samorządowej. W Kongresie uczestniczyło ponad 600 osób.

Sesje plenarne pierwszego dnia Kongresu obejmowały zagadnienia polityki unijnej dla rozwoju odnawialnych źródeł energii. Przedstawiono kierunki rozwoju tego sektora w aspekcie wyzwań wspólnotowych oraz wizję całkowitego zaspokojenia potrzeb energetycznych przez źródła odnawialne już w roku 2050. Przedstawiono, jak wygląda sytuacja rozwoju energetyki odnawialnej w UE oraz w Polsce oraz cele i szanse na ich realizację. Przedstawiciele biznesu jednym głosem podkreślili gotowość do realizacji projektów, jeśli tylko stworzone zostanie zaplecze prawne gwarantujące stabilność polityki inwestycyjnej. Przedstawiciele nauki zwrócili uwagę na potrzebę zintensyfikowania działań edukacyjnych oraz informacyjnych dla podniesienia świadomości społeczeństwa dla rozwoju odnawialnych źródeł energii w Polsce i na świecie. Takie działania mogą wzmóc rozwój nowych technologii wykorzystujące źródła odnawialne do wytwarzania energii i dalszego jej wykorzystania. Zwrócono uwagę na potrzebę rozwoju inteligentnych sieci oraz motoryzacji zasilanej energią ze źródeł odnawialnych. Wnioski i postulaty prezentowane były zarówno podczas autorskich prezentacji jak i podczas czterech debat kończących każdą z sesji tematycznych.

Dzień II to spotkanie specjalistów i ekspertów gdzie w 5 salach plenarnych odbywały się równolegle sesje tematyczne oraz dyskusje poświęcone specyficznej tematyce finansowania, biogazu, wiatru, biomasy, pompom ciepła oraz energetyce opartej o źródła geotermalne, wodę, słońce.
Platforma wymiany wiedzy i doświadczeń jaką jest Green Power doskonale sprawdziła się w tej formule, gdzie oprócz wymiany poglądów i opinii sformułowano także najważniejsze wnioski płynące z obu dni intensywnych dyskusji:

Należy jak najszybciej i rzetelnie opracować

• Krajowy Plan Działań dla rozwoju odnawialnych źródeł energii, który w myśl dyrektywy 2009/28/WE winien być przedłożony do Komisji Europejskiej do końca czerwca br. Następnie wdrażanie dyrektywy w oparciu o przemyślane rozwiązania pozwalające przyspieszyć realizację inwestycji i osiągnąć cel obligatoryjny ustalony na 15 proc. udział energii ze źródeł odnawialnych w stosunku do finalnego zużycia energii brutto w roku 2020.

Implementować dyrektywę dwutorowo:

• ad hoc poprzez wprowadzanie usprawnień do istniejących aktów prawnych
• kompleksowo poprzez stworzenie odrębnej ustawy o odnawialnych źródłach energii.

przy czym należy zwrócić szczególną uwagę na potrzebę wprowadzenia: 

• usprawnień w procedurach administracyjno – prawnych (oceny oddziaływania przedsięwzięć na środowisko, pozwolenie na budowę, przyłączenie do sieci, skrócenie terminów) – art. 13 dyrektywy, m.in. proceduralne umożliwienie realizacji inwestycji w farmy wiatrowe na morzu
• dostępu do sieci elektroenergetycznej; gwarantowanego dla małych jednostek wytwórczych i priorytetowego dla dużych jednostek – art. 16 dyrektywy
• stabilnego i długofalowego systemu wsparcia (min. 15 lat od dnia oddania do użytku jednostki wytwórczej, co w aspekcie realizacji celu na rok 2020 równa się z funkcjonowaniem systemu do 2035 r.)
• regulacji pozwalających na zrównoważone wykorzystanie biomasy do celów energetycznych (art. 17 dyrektywy)

Energetyka zawodowa powinna jak najszybciej odejść od współspalania biomasy z węglem, a inwestować w kotły hybrydowe lub dedykowane wyłącznie paliwu biomasowemu oraz w oparciu o wysokosprawną kogenerację i to tylko po uwzględnieniu faktycznych kosztów związanych z emisją CO2.

Na poziomie lokalnym konieczne jest wyznaczenie w procedurach planowania przestrzennego obszarów dedykowanych do rozwoju OZE – nowe rozwiązania prawne powinny nakładać taki obowiązek na organy samorządowe, pod rygorem nieważności planu lub studium, inaczej realizacja rządowych programów np. biogazowi w każdej gminie będzie tylko kolejnym niezrealizowanym projektem.

Konieczne jest uproszczenie i zapewnienie spójności rozwiązań prawnych oraz efektywności stosowania przepisów prawa odnoszących się do inwestycji w sektorze OZE – proces inwestycyjny musi być przewidywalny, czas trwania procedur przygotowania i uzgodnienia inwestycji nie może zależeć od dobrej woli, czy niekompetencji i niewiedzy urzędników;

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie wniosków z dyskusji plenarnych i sesji tematycznych uczestnicy Kongresu GreenPOWER 2010 oczekują powołania instytucji Pełnomocnika Rządu ds. OZE jako koordynatora działań ministerstw, pozwoli to na efektywne i spójne działania na rzecz promocji OZE i zapewni konsekwentną politykę w tym zakresie a w efekcie pozwoli na realizację wskaźniku produkcji energii w Polsce w perspektywie 2020 r. i później.

Nieustający postulat środowiska OZE wyrażony przez uczestników Kongresu to oczekiwanie również od władz publicznych podjęcia skoordynowanej kampanii informacyjnej, przeciwstawiającej się różnego rodzaju uproszczeniom, insynuacjom i przekłamaniom pojawiającym się w debacie publicznej, czy przekazywanym opinii publicznej w formie nierzetelnej informacji reklamowej, dotyczących w szczególności rzekomego znaczącego wpływu rosnącego udziału OZE na ceny energii finalnej, czy szkodliwości dla zdrowia i środowiska niektórych form „energetyki odnawialnej”. Wskazane jest pilne podjęcie, skoordynowanych i wspieranych centralnie działań mających na celu realizację programu rzetelnej „edukacji energetycznej” skierowanej do całego społeczeństwa, ale w szczególności do odbiorców finalnych oraz przedstawicieli organów administracji publicznej – rządowej i samorządowej.

Zapewnienie odpowiedniego i stabilnego systemu wsparcia dla różnych źródeł OZE pozwoli na zrównoważony rozwój gospodarczy wykorzystujący istniejące zasoby i cechujący się poszanowaniem dla środowiska naturalnego. System ten powinien uwzględniać koszty początkowe inwestycji i być okresowo przeglądany i dostosowywany do zmieniającej się sytuacji rynkowej, pozwoli to na bieżące korygowanie wysokości wsparcia dla nowych przedsięwzięć nie zmieniając warunków dla projektów już zrealizowanych.

Oczywistym jest również że odpowiednie podejście administracji rządowej w zakresie promocji OZE pozwoli na zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego – zarówno w skali całego globu, jak i poszczególnych państw i regionów – wyrażające się w systemowych i prawnych gwarancjach dostępu każdego konsumenta do zrównoważonych, bezpiecznych i pewnych źródeł energii za rozsądną cenę. Dzięki mądrej i konsekwentnej polityce będzie możliwe zarówno zwiększenie mocy wytwórczych niezbędnych dla zapewnienia rozwoju gospodarczego a w konsekwencji przełoży się to także na nowe miejsca pracy.

Zapewnienie realizacji powyższych postulatów nie tylko jest koniecznością wynikającą z naszych zobowiązań jako kraju członkowskiego UE do implementacji dyrektyw ale przede wszystkim naszym obowiązkiem wobec kolejnych pokoleń. Liczymy, że nie tylko dla nas jest to „naturalny wybór”.